Słowo Boże na każdy dzień

  1. Poniedziałek XXX tydzień zwykły

    (Rz 8, 12-17)

    Jesteśmy, bracia, dłużnikami, ale nie ciała, byśmy żyć mieli według ciała. Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha zadawać będziecie śmierć popędom ciała – będziecie żyli. Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: "Abba, Ojcze!" Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa; skoro wspólnie z Nim cierpimy, to po to, by wspólnie mieć udział w chwale.

    (Ps 68 (67), 2 i 4. 6-7b. 20-21)

    REFREN: Bóg nasz jest Bogiem, co zbawia człowieka

    Bóg wstaje i rozpraszają się Jego wrogowie,
    pierzchają przed Jego obliczem ci, którzy Go nienawidzą.
    A sprawiedliwi cieszą się i weselą przed Bogiem,
    i rozkoszują radością.

    Ojcem dla sierot i wdów opiekunem
    jest Bóg w swym świętym mieszkaniu.
    Bóg dom gotuje dla opuszczonych,
    jeńców prowadzi ku lepszemu życiu.

    Pan przez wszystkie dni niech będzie błogosławiony,
    Bóg, który nas dźwiga co dzień, Zbawienie nasze!
    Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala,
    Pan ratuje nas od śmierci.

    Aklamacja (J 17, 17ba)

    Słowo Twoje, Panie, jest prawdą, uświęć nas w prawdzie.

    (Łk 13, 10-17)

    Jezus nauczał w szabat w jednej z synagog. A była tam kobieta, która od osiemnastu lat miała ducha niemocy: była pochylona i w żaden sposób nie mogła się wyprostować. Gdy Jezus ją zobaczył, przywołał ją i rzekł do niej: «Niewiasto, jesteś wolna od swej niemocy». Położył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga. Lecz przełożony synagogi, oburzony tym, że Jezus uzdrowił w szabat, rzekł do ludu: "Jest sześć dni, w które należy pracować. W te więc przychodźcie i leczcie się, a nie w dzień szabatu!" Pan mu odpowiedział: "Obłudnicy, czyż każdy z was nie odwiązuje w szabat wołu lub osła od żłobu i nie prowadzi, by go napoić? A owej córki Abrahama, którą Szatan osiemnaście lat trzymał na uwięzi, czy nie należało uwolnić od tych więzów w dzień szabatu?" Na te słowa wstyd ogarnął wszystkich Jego przeciwników, a lud cały cieszył się ze wszystkich wspaniałych czynów, dokonywanych przez Niego.

    (Rz 8, 12-17)

    Jesteśmy, bracia, dłużnikami, ale nie ciała, byśmy żyć mieli według ciała. Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha zadawać będziecie śmierć popędom ciała – będziecie żyli. Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: "Abba, Ojcze!" Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa; skoro wspólnie z Nim cierpimy, to po to, by wspólnie mieć udział w chwale.

    (Ps 68 (67), 2 i 4. 6-7b. 20-21)

    REFREN: Bóg nasz jest Bogiem, co zbawia człowieka

    Bóg wstaje i rozpraszają się Jego wrogowie,
    pierzchają przed Jego obliczem ci, którzy Go nienawidzą.
    A sprawiedliwi cieszą się i weselą przed Bogiem,
    i rozkoszują radością.

    Ojcem dla sierot i wdów opiekunem
    jest Bóg w swym świętym mieszkaniu.
    Bóg dom gotuje dla opuszczonych,
    jeńców prowadzi ku lepszemu życiu.

    Pan przez wszystkie dni niech będzie błogosławiony,
    Bóg, który nas dźwiga co dzień, Zbawienie nasze!
    Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala,
    Pan ratuje nas od śmierci.

    Aklamacja (J 17, 17ba)

    Słowo Twoje, Panie, jest prawdą, uświęć nas w prawdzie.

    (Łk 13, 10-17)

    Jezus nauczał w szabat w jednej z synagog. A była tam kobieta, która od osiemnastu lat miała ducha niemocy: była pochylona i w żaden sposób nie mogła się wyprostować. Gdy Jezus ją zobaczył, przywołał ją i rzekł do niej: «Niewiasto, jesteś wolna od swej niemocy». Położył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga. Lecz przełożony synagogi, oburzony tym, że Jezus uzdrowił w szabat, rzekł do ludu: "Jest sześć dni, w które należy pracować. W te więc przychodźcie i leczcie się, a nie w dzień szabatu!" Pan mu odpowiedział: "Obłudnicy, czyż każdy z was nie odwiązuje w szabat wołu lub osła od żłobu i nie prowadzi, by go napoić? A owej córki Abrahama, którą Szatan osiemnaście lat trzymał na uwięzi, czy nie należało uwolnić od tych więzów w dzień szabatu?" Na te słowa wstyd ogarnął wszystkich Jego przeciwników, a lud cały cieszył się ze wszystkich wspaniałych czynów, dokonywanych przez Niego.

  2. Bóg jest miłością i pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i uzdrowieni. Jego Chrystus przyszedł, aby szukać i zbawić, to co zginęło. Nie przyszedł zatracać ludzkich dusz, ale je ocalić od śmierci. Wszyscy, którzy Jemu zaufają, będą zbawieni. Jego Duch mówi w naszym duchu, że jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeśli dziećmi, to i dziedzicami Boga. Bóg jest naszym Ojcem, nigdy nas nie opuści i nie porzuci, zawsze prowadzi ku lepszemu życiu. Jeśli z Chrystusem cierpimy, to wspólnie z Nim mamy udział w chwale.
    Marek Ristau